„wszystko, co widzę w swoich oczach. tylko nie wiem czy chcę”
„EVERYTHING I SEE IN MY EYES. I JUST DON’T KNOW IF I WANT TO„
English text can be found below!
Mój dyplom główny, którym jest malarstwo, noszący tytuł Wszystko co widzę w swoich oczach. Tylko nie wiem czy chcę stanowi wizualną interpretację stanów emocjonalnych. Choć punktem wyjścia jest tu moje osobiste przeżycie, intencją pozostaje otwarcie przestrzeni na uniwersalne doświadczenia odbiorców. Każdą z prac zaczynałam z myślą: „to jest o mnie”, ale kończyłam na refleksji: „to przecież nie tylko mnie spotyka”.. Poza tym, obrazy te, są też próbą wyrażenia tego, co kształtuje nasze życie i relacje z innymi ludźmi. Zależy mi na tym, aby odbiorca mógł odnaleźć w moich obrazach cząstkę siebie – własne emocje, które kiedyś przeżył, nawet jeśli nie zostały one nigdy nazwane. Moje malarstwo koncentruje się przede wszystkim na doświadczeniach trudnych i na mocnych emocjach. Pomimo, że przez ten czas doświadczyłam również szczęścia silnym cieniem na całym procesie twórczym położyła się żałoba po stracie mojego pupila – obecna w każdej z prac jako cichy, ale znaczący komponent emocjonalny. Jednym z kluczowych elementów, przez które próbuję oddać emocjonalne napięcia, jest ludzka twarz – fragmentaryczna, zniekształcona, ukryta lub obnażona. W centrum moich poszukiwań znajduje się jednak oko – symboliczne i anatomiczne zarazem. Uważam, że to właśnie oczy, jako zwierciadło duszy, pozwalają odczytać to, czego nie da się zamaskować mimiką twarzy. Ich deformacje i multiplikacje stają się w moich obrazach narzędziem wzmocnienia przekazu i ukazania wielowymiarowości przeżyć.
Jeśli chodzi o aneks – jest to cykl grafik wykonanych techniką wklęsłodruku. Stanowi wizualną próbę rekonstrukcji świata snów, właściwie koszmarów, w których granice między rzeczywistością a wyobraźnią zacierają się, a lęki, tęsknoty i wspomnienia przybierają symboliczną formę. Grafiki te są podróżą przez podświadomość, w której wyobrażenie miesza się z realnym doświadczeniem. W tych pracach również pojawia się motyw oka – zarówno ludzkiego, jak i nieludzkiego. Oczy te nie pełnią jedynie funkcji biernych obserwatorów – przeciwnie, zdają się przenikać rzeczywistość, posiadając dostęp do tego, co ukryte, podskórne i niewyrażone. Czerń, dominująca w moich pracach, staje się metaforą nieznanego, przestrzenią, z której wyłaniają się obrazy trudne do jednoznacznego zdefiniowania – tak jak sny, których sens często wymyka się racjonalnemu poznaniu.
Aneks jest jednocześnie próbą odnalezienia punktu przecięcia między koszmarem a jawą – miejsca, w którym sen zaczyna wpływać na percepcję rzeczywistości. Podczas pracy nad tym cyklem nieustannie towarzyszyła mi fascynacja literaturą grozy – w szczególności twórczością H.P. Lovecrafta, który w mistrzowski sposób operował niepewnością, niewyrażalnym lękiem i zagadką istnienia. Te inspiracje odcisnęły się na charakterze moich grafik, które poszukują alternatywnej rzeczywistości – tej podszytej niepokojem, ale i ciekawością.
Ostatnim elementem dyplomu jest praca teoretyczna pt. Dekonstrukcja świata. Wybrane obrazy grozy w sztuce. Moim celem w tej pracy była analiza elementów, które mogą w różnorodny sposób składać się na tworzenie przez artystów dzieł przekraczających granice społecznych norm estetycznych i moralnych. Impulsem do podjęcia tego tematu było powracające pytanie: dlaczego – przynajmniej niektórzy z nas – kierują się ku temu, co ich przeraża, obrzydza lub porusza w sposób niewygodny? Skąd bierze się potrzeba eksploracji ciemnych stron ludzkiej egzystencji? W toku pracy badawczej dotarłam do przekonania, że kluczowe znaczenie odgrywają tutaj pierwotne mechanizmy psychiczne – ciekawość, pragnienie poznania zakazanego oraz głęboko zakorzeniony w ludzkiej świadomości lęk przed śmiercią. Artyści podejmujący temat grozy często dekonstruują nasz świat, tworząc alternatywne rzeczywistości, w których obowiązujące reguły przestają funkcjonować. Poprzez ten proces ujawniają to, co może ukrywać się – zarówno w kulturze, jak i w jednostkowym doświadczeniu.
Wszystkie elementy mojego dyplomu łączy wspólny mianownik – próba uchwycenia i przetworzenia tego, co niejednoznaczne, niewygodne, emocjonalnie złożone. Malarstwo, grafika oraz praca teoretyczna są trzema uzupełniającymi się formami wypowiedzi, których spójność wynika nie tylko z powtarzających się motywów ale przede wszystkim z wewnętrznej potrzeby zrozumienia i opowiedzenia świata poprzez pryzmat własnych doświadczeń i zainteresowań.
My main diploma, which is painting, entitled Everything I see in my eyes. I just don’t know if I want it, is a visual interpretation of emotional states. Although the starting point here is my personal experience, the intention is to open the space to the universal experiences of the recipients. I started each of the works with the thought: „this is about me”, but I ended with the reflection: „this does not only happen to me”. In addition, these paintings are also an attempt to express what shapes our lives and relationships with other people. I want the recipient to find a part of themselves in my paintings – their own emotions that they have experienced, even if they have never been named. My painting focuses primarily on difficult experiences and strong emotions. Although I also experienced happiness during this time, the mourning after the loss of my pet cast a strong shadow over the entire creative process – present in each of my works as a silent but significant emotional component. One of the key elements through which I try to convey emotional tensions is the human face – fragmented, distorted, hidden or exposed. However, the eye is at the centre of my search – symbolic and anatomical at the same time. I believe that it is the eyes, as the mirror of the soul, that allow us to read what cannot be masked by facial expressions. Their deformations and multiplications become a tool in my paintings to strengthen the message and show the multidimensionality of experiences.
As for the annex, it is a series of graphics made using the intaglio printing technique. It is a visual attempt to reconstruct the world of dreams, or rather nightmares, in which the boundaries between reality and imagination are blurred, and fears, longings and memories take on symbolic form. These graphics are a journey through the subconscious, where imagination mixes with real experience. The motif of the eye also appears in these works – both human and non-human. These eyes do not only function as passive observers – on the contrary, they seem to penetrate reality, having access to what is hidden, subcutaneous and unexpressed. Black colour, which dominates my works, becomes a metaphor for the unknown, a space from which images emerge that are difficult to define unequivocally – just like dreams, whose meaning often eludes rational cognition. The annex is also an attempt to find the intersection between nightmare and reality – a place where dreams begin to influence the perception of reality. While working on this series, I was constantly fascinated by horror literature – in particular the works of H.P. Lovecraft, who masterfully operated with uncertainty, inexpressible fear and the mystery of existence. These inspirations have left their mark on the character of my graphics, which seek an alternative reality – one laced with anxiety, but also curiosity.
The final element of the diploma is a theoretical work entitled Deconstruction of the World. Selected Images of Horror in Art. My goal in this work was to analyze the elements that can, in various ways, contribute to the creation of works by artists that cross the boundaries of social aesthetic and moral norms. The impulse to take up this topic was a recurring question: why do – at least some of us – turn to what scares, disgusts or moves us in an uncomfortable way? Where does the need to explore the dark sides of human existence come from? In the course of my research, I came to the conclusion that the key here is played by primary psychological mechanisms – curiosity, the desire to learn the forbidden, and the fear of death deeply rooted in human consciousness. Artists who take up the subject of horror often deconstruct our world, creating alternative realities in which the binding rules cease to function. Through this process, they reveal what may be hidden – both in culture and in individual experience.
All the elements of my diploma are connected by a common denominator – an attempt to capture and process what is ambiguous, uncomfortable, emotionally complex. Painting, graphics and theoretical work are three complementary forms of expression, the coherence of which results not only from recurring motifs but above all from the internal need to understand and tell the world through the prism of one’s own experiences and interests.
